யாசகம் கேட்கும் சிறுமியின்
கை நிறைய
ஸ்மைலி பொம்மைகள்...

முறுவல் சிந்து..
மழை நேர தேநீர் பருகுதல்
கொள்ளை பிரியம் எனக்கு...

இதழ் கவ்வு..
குவளையின் செஞ்சூட்டு
நுனியென்னை ஸ்பரிசிக்கிறது..

உடன் பருகு..
அன்றில் முன்னிரவு
சாயல் போல்
கவிதை புணர்..

இன்னொன்று ..!!

ஒரு நெடுந்தூரச் சாலையின் 

ஏதோ ஒரு குளக்கரையில் ...

ஏதோ ஒரு மரநிழலில் ...

ஏதோ ஒரு மணல்பரப்பில்... 

சின்னதாய் ஒளித்து வைக்கப்படுகிறது ...          

ஒரு சிட்டிகையில் ஏதோ ஒன்று...

 மீண்டுமொரு நாளின் தகையாறுதலுக்காக  ....!!!!!

இரவு தீர்ந்தே விட்டது ....

இனி...


இரண்டு உயிர் ..


இரண்டு உடல் ....!!!!!!

...............

உயிர் அறுந்து கொண்டிருக்கிறது 

பொழிதல்களி ன் ஒத்ததிர்வில் 

கூடல் சகட்டின் முனகல் ஓலம் ...

இருவேறு மௌன இடைவெளியில் 

சட்டெனத் துளிர்க்கிறது இன்னொரு இயல்பரியா மௌனம் ....!!??

போன்சாய் மரங்களும் ..

அதுசார்ந்த குட்டிக் குருவிகளும் ..

வாலறுந்த பூனையும் ..

சில காகிதப் பூக்களும் 

மீதமிருத்தலை நிரப்பிக் கொண்டிருந்தன 

மீண்டலில்  சன்னல் விரிகிறது 

அதே வெள்ளை வானம் ..

அதே குளிர் 

மற்றும் கடைசி ஈரச் சொட்டு ...

.....

என்றுமே  இல்லாமல் 

ஏன் இப்படி அழகாய் தெரிகிறாய்  ..

தெப்பத்தில் விரிந்து படர்கிறது 

புரிதலுக்கான நீர்மை ஓவியங்கள் ..

பேடையின் குரலுடன் ஒன்றிக் கரைகிறது 

இருவருக்குமே  சொல்லப்படாமல் 

சிக்கிக் கொண்ட வார்த்தைகளில் ஒன்று ...

எதோ ஒன்றிற்காக நிர்வாணப்பட்டு 

பகிர்ந்து கொள்கிறோம் ..

யாவரும் அறிந்து கொள்வதற்கான சமிஞைகளில் ..

எதுவும் தெரியாமல் நீ மட்டும் ஒளிந்து கொள்கிறாய் 

தொலைதலுக்காக வளர்க்கப்பட்ட தேவதை  வனங்களில் ..

மீண்டும் ஒருமுறை கைகோர்த்துச் செல்லக் கடவது ..

நடுத்தரச் சாலை ..புளியம் பூ உதிர்வுகள் 

அனிச்சையாய் தலை வருடலும் ..

கொஞ்சம் இளஞ்சூடு தேனிரும் ...

குதிரைக்காரி

விஷம் அடர்ந்ததொரு வெட்டக் கானகத்தில் 

ஆண்மதிமிர் கொண்ட தறி கெட்ட குதிரையை 

பிடரிமயிர் பிடித்தடக்கக் கிளம்பினாள்

சாரதியொருத்தி ...!

அவள் வலக்கையில் க்யூபிட் அம்பும் 

அதன் அறுக்கப்பட்ட சிறகுகளுடன் ...

சில ரத்தத் துளிகளும் படிந்திருந்தன !!

அவள் வேகத்தின் ஈடு தாங்காமல் 

குளம்புகள் வீங்கித் தெரித்த அக்குதிரைக்குப் 

பின் தொடர்ந்த எறும்புகளும் வண்டுகளும் ..

அதன் தீ வடு குடைந்து தம் நாக்கினை குரூரச் சிவப்பாக்கின  !! 

காமம் தாளாத அப்பரியின் கண்களை 

வலக்கை அம்பினில் குத்திக் குதறி 

கணன்ற தன் மாரறுத்து கழுகுக்கும் , ராட்சதக் கெவுளிக்கும்

போதும் வரை இரையாக்கினாள்  அப்புனிதச் சாரதி ...!!

மீண்டெழுதல் மறக்கப்பட்டு  

புதைச்சகடுகளுடன் புணர்ந்து சாவதாக 

சபிக்கப் பட்டது அம்மனகுதிரை ..

அரவசீற்றலடங்களில் 

விஷமத்தின் சாம்பல் கழுவதொடங்கியதும் 

மதம் தெளிந்து... வெள்ளை நிறம் மாறி... 

அதே வண்ணத்தின் இரண்டு இறக்கைகளுடன் 

ஒரு பேரொளி வனத்தில் ...

தனது சாரதியை சுமந்து பறக்கிறது அந்த ஆண்மக்குதிரை ...!!!!

எது நடக்கிறதோ .!!!....அது நன்றாகவே நடக்கிறது ...