பெண்ணியமென்னும் உயர்திணை

சின்னதாய் புன்னகைத்து

சித்திரமாய் நடை பழகி

மழலைக் கவி சொல்லி

செல்லமாய்க் கைப் பிடிப்பாள்

கொஞ்சு மொழி பேசும் பேதையெனும் பெண்ணொருத்தி.


இன்னுமொரு காலத்தில்

சொப்புக் கலனேடுத்து

பொய்ச்சோ று ஆக்குவித்து

ஊர் கூடப் பந்தி வைப்பாள்

பேதை வயதடுத்த பெதும்பையெனும் பெண்ணொருத்தி.


சில திங்கள் நாள் கழித்து

வசந்தம் வருகுதனில்

வாடை கால் வருடி

வெண்முல்லைப் பனிமொட்டு

நித்தம் மலர்வது போல்

நாணம் துளிர் கொள்ள

பூவையென மலர்ந்திடுவாள் மங்கையெனும் பெண்ணொருத்தி.


காலம் கரைவதனில்

வண்டின் இனம் கண்டு

முல்லை தேன் சொரியும்

இன்னும் சொல்வது கேள் !


செந்தமிழ் வரியனைத்தும் மௌனித்த மொழியாகும் ;

கூர்விஷப் பார்வைதனில் கூற்றுவன் குடிகொள்ளும் ;

காதலுரைத்திடுவாள் சற்றே காமமுமுரைத்திடுவாள்;

கம்பன் கவி தொட்டு காப்பியமாயணி செய்வாள் ;

பாலை நிலம் காணும் புது மழை பெய்யலவள் மடந்தையெனும் பெண்ணொருத்தி


திங்கள் ஈரைந்தும் இன்முகமாய்க் கணக்கெடுப்பாள் ;

தீச்சுடராயினும் தீண்டுதலில் மனமுறைவாள்;

சாத்திரம் கலந்து கொஞ்சம் ரௌத்திரமும் ஊட்டுவிப்பாள் ;

அன்னையெனப் பெயர் கொள்வாள் அறிவையெனும் பெண்ணொருத்தி.


மீதிரண்டு பருவமுண்டு ..

தெரிவையென வொன்றும்..

பேரிளம் பெண் என வொன்றும்..

தேரான் தெளிவு தீரா இடும்பதனால்

தீர்க்கச் சொல்வேன் !!

உலகத்தினின்ற உயர்திணை ..

"பெண்ணியம்" என்று !!!

அறியாமை

அநேகமானவர்களுக்கும்

அவள் அறிமுகப்பட்டிருப்பாள்...

சிகப்பு ரோஜா

காதல் சின்னமாமே ...?!

அடுத்த கட்டம்

துன்பம் மறத்தலுக்கான

இரண்டாம் பிரதியை

என் அப்பாவுக்கு கொடுக்க வேண்டும் ..

முதல் பிரதி ?!

எனக்கு முன்னமே கிடைத்து விட்டது

இனி சுமப்பது தான் பாக்கி !

தேர்வு எண் :இருபத்து நான்கு

தேர்வு எண் :
" இப்போதைக்கு இருபத்து நான்கு"

தேர்வின் பெயர்:
"தகப்பன் சாமி"

தேர்வர் :
"நான்"

"தியாகம்"
சிறுகுறிப்பு வரைக
"அப்பா ! "

அருஞ்சொற்பொருள் தருக
"வறுமை மற்றும் துன்பம் :"
தெரியாது
அப்பா சொன்னதாய் விவரமில்லை

நிரப்புக :
"--------------" ஒரு வாழ்வியல் பாடம்
கோடுகள் கொடுத்து வைத்தவை !
அப்பாவை சுமக்கப் போகின்றன ..

கட்டுரை வரைக :
"உழைப்பு"
மன்னிக்கவும் !
அப்பாவின் செருப்புக்கு எழுதத் தெரியாது ...!

பின் குறிப்பு:
தேர்வு எண்
மறு பரிசீலனைக்குட்பட்டது !!!

இன்பம் தொலைதல்

"வா ....போ ...."

என்ற உரிமையான வார்த்தைகளும்

சற்று கனத்து தான் போகிறது !

சில ஆண்டுக்கான பிரிதலிலும்

மரியாதை நிமித்தமான உரையாடலிலும் !!

காதல் சண்டாளன்

பரிமாணங்கள் வித்தியாசப்படுதலில்

முதலாவதாகத் தோன்றுவதெல்லாம்

கிறுக்கல்கள் தான் போலும் ....!!


அன்றும் அப்படிதான்

எனக்கும் பேனாவிற்கும்

மூன்றாம் உலகப்போர் ..!

என் சிந்தனைகள் எதுவுமே பிடிக்கவில்லையாம் !


வெற்றி தோல்விகள் நிர்ணயித்தலின்

உச்சஸ்தாணியில் வெற்றியெனக்கு...!

வேறென்ன ?!

கருவாக்கம் அவளைப்பற்றியது தான் !


வில்லொத்த புருவமென்றோ ...

நிலவொத்த பளிங்கு முகமென்றோ...

மைகவ்வும் கண்களென்றோ...

கால்தடப் பதிவுகள் கவிதையென்றோ...

வழக்கமாக வர்ணித்திருந்தால்

எக்காளமாய்ச் சிரித்திருக்கும் என் பேனா !

காதலும் காமமும் கலவி நுகர்ந்து ...

விடியலுக்கான வெட்கச் சிவத்தலில்...

நாணம் அதுவென்றும் நளினம் இதுவென்றும்

சில இரட்டிப்பு மொழிகளை

சிந்தையில் உறவாடி பிறகு சொன்னேன்

அவள் பெண்ணியம் அப்படியென்று !

சண்டாளன் !!!!

இப்போது என் பேனாவுக்கும் மோகத்தீ மூண்டு விட்டதாம் ?!!

"....."

அன்று மட்டும்

வார்த்தைகள்

சற்று அசௌகரியப்பட்டிருந்தன

"......முதலிரவு !!!!"