வலசை வரிகள் 1 :

அமெரிக்க விமானத்தில் 

ஐரோப்பிய பயணங்களைப் படித்து 

ஆப்பிரிக்க முதுமகளுடன் 

பறக்கும் நான் 

ஆசியாவின் 

சமத்துவத் தூதுவன் தானே ? (ஸ்மைலியுடன்)

லாந்தர் வெளிச்சம் 

மழைப் பேச்சு

அந்தி மணம்

எதிர்பாரா தோழியின் குறுஞ்செய்தி 

ஒரு குவளைத் தேநீர் இளஞ்சூடு

பழைய டைரிக்குறிப்பு ..

மற்றும் உன் ரகசியக் கையொப்பம்...!

யுகாந்திரங்கள் கடப்பதாக
விண்மீன்
தூது அனுப்பினேன்.
நீ
பிரிவுக்கனா
களைந்து
கண் சிமிட்டியருப்பாய்தானே ?

மேய்ப்பவனின் வறுமைக்கும்

கசாப்புக் கடைக்காரரின்

பேரத்திற்க்குமிடையே

தன்னிலை மறந்து

விளையாடிக்கொண்டிருந்தது

கயிறுகளற்ற

வெள்ளாட்டுக்குட்டி 

இறுகச் சூழ்ந்திருக்கும்
இந்த இருள் நொடியின்
பிடியிலிருந்து விலக
பிரபஞ்சமெங்கும் சிதறிய வரிகளை
தேடிக்கொண்டிருக்கின்றேன்

அது ..
காய்ந்து சருகிய
பனையோலை இடுக்கில்
இரு வெளவால்களின்
மௌன மொழியிடையோ

இரவினை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும்
விட்டில் பூச்சியின் ரீங்காரத்திடமோ

மின் விசிறிக் காற்றில் சுழலும்
காகிதத்தின் சலசலப்பிலோ
ஒளிந்து கொள்கிறது

விரியும் வரிகளின் பேனா நுனியெங்கும்
மனதின் அழுகளின்
முடை நாற்றம் தாங்காமல்
விரல்களின் ஒவ்வொரு
ரேகையிலும் பதிகிறது
இந்நொடிகளின் அர்த்தம் தேடும்
வார்த்தைகளின் ஒளிநகல்

பூமி
அவள் கருவறை..

கடல்
கரு சூழ்ந்து
ததும்பும் பனிக்குடம்..

காரிருள் வானம்
அவள் கருங்கூந்தல்..

நதி
ரௌத்திரக் குருதி பாயும்
பச்சை நரம்புகள்..

முழுநிலா
நெற்றியின் இடைத் தங்கும்
வெற்றித் திலகம்..

விண்மீன்
அயராத உழைப்பின்
அடையாளமாய்ச் சிதறிய
வியர்வைத் துளிகள்..

இடி
கால் சிலம்பு தகர்க்கும்
பேரொலி..

மின்னல்
கண் சிமிட்டிய இடைவெளி..

விதை
அவள் சூல் தங்கும்
உயிர்துளி..

விருட்சம்
அவள் வயிறு கிழித்து
சிருஷ்டித்த பெருவனம்..

ஆண்
மாதொரு பாகத்தில்
பிரிந்த பிண்டம்..

பெண்
அன்பின் வடிவெனச்
சுழலும்
படைப்பின் பேரண்டம்..

இந்த நடு நிசியில்
என்னை மிரளச் செய்தது ...
ஒரு பெண் பறவையின் குரலாகவும் இருக்கலாம்...