காரணி

கனவினை 

வரைந்து கொண்டிருந்தேன் ..

ஒரு மரம் ,

மிக நெருங்கிய 

புத்தகத்தோடு நான் ,

குவளைத்தேநீர் ,

தூரத்தில் ஓரருவி ,

மற்றெல்லாம் வெறும் 

வெள்ளை நிற வெறுமை ..

மறந்து 

கூடவே எடுத்துவந்துத் 

தொலைத்திருக்கிறேன் ..

வாட்ஸ் ஆப் பீப் !

     - நா. அருண்வாசகன்

 

மாமிச உடம்பை

கூறு கூறாய் உண்ணும் 

அகோரி 

பசியெனும் கொடும்பிணி !

        - நா. அருண்வாசகன்

ஒரு பறவையின்  

சிறகினை 

தன் சிரிப்புடன் பரிமாறிக் கொண்ட தேவதைக்கு 

வனமெங்கும் 

தன்  மகரந்தச் சிலிர்ப்பினை 

உதிர்த்துச் சென்றது 

அவ்வெண்பறவை  ! 

           - நா. அருண்வாசகன்

 

 

வலசை வரிகள் 6

சக்கர நாற்காலியில் 

ஓடித்திரியும் 

சிறுவன் 

அலைபேசி சிறைக்குள் 

அடங்கியிருக்கும் 

நான் ! 

(விதிகள் மாற்றப்படட்டும் )

     - நா.அருண்வாசகன்

வலசை வரிகள் 5

 அப்பாக்கள் அப்பாக்களாகவும் 

பிள்ளைகள் பிள்ளைகளாகவும் 

இருப்பதில்லை …

பிள்ளைகள் அப்பாக்களாகும்போது 

அப்பாக்கள் பிள்ளைகளாகிறார்கள் 

அல்லது ஆக்கப்படுகிறார்கள் .

- நா.அருண்வாசகன்

வலசை வரிகள் 4

மனைவி சொல் மந்திரம் 

என்பதில் எனக்கொன்றும் 

வெட்கமில்லை ..

அம்மாவின் அன்பையும் 

அப்பாவின் வார்த்தைகளையும் 

அப்படியே அவளெனக்குத் 

திருப்பித்தந்த போது 

          - நா.அருண்வாசகன்

வலசை வரிகள் 3

 பெரும் இரைச்சலுடன் 

தரையிறங்கி 

நிதானமாய் நிற்கச்செல்லுகையில் 

விமானம் ஏனோ …

பால்யத்தில் 

மூச்சிரைக்க சைக்கிள் மிதித்த 

அப்பாவுடனான 

பள்ளிப் பயணத்தை நினைவூட்டுகிறது …

                             - நா.அருண்வாசகன்

 

கால நதிக்கு அப்பால் ...

 நூறு கோடி யுகங்கள் 

தாண்டிய யாமத்து முடிவில் ,

இரவென்றோ  பகலென்றோ பாரா 

பெருவெளியில் பிறந்தது !

பிண்டமென்றும் ,பிள்ளையென்றும் 

சொல்லவியலா உயிர்த்துகளொன்று .

மாறிச்சுழலும் 

காலக் கடிகாரத்தின் 

மேற்கில் உதித்தது ,

பெயரிடப்படாத கோளின் ஒளி நகல் .

இரை தேடிக்

கூடுதனை  பிரிந்த பேடையின் கூவல் 

உறைந்த பெருங்கடல் 

வனமெங்கும் எதிரொலித்து , 

தொடுவானின் பாறையிடுக்கில் 

பத்திரமாய் பதியப்பட்டது .

பிண்டத்தின் தொப்புள்கொடி 

அரவத்தின் சாயலென்றும் ,

நுதலிடைத் தோன்றிய கண் …

முன்யுகத்து ஞானப்பெருக்கின் 

எச்சமென்றும் சான்றுரைக்க ,

சுழியத்தில் தொடங்கி 

உறைகடலில் சங்கமிக்கிறது 

காலம் கடந்த நதியொன்று .

-நா.அருண்வாசகன்

பொம்மைகள் தலையாட்டுவதில்லை

குற்றங்களின் நிராகரிப்பைச்

சுவைக்கும் அருவச் சாத்தானின் 

நீண்ட காத்திருப்பில் ..

முன்னிரவினை விழுங்கிய 

அரவத்தின் சொற்படிமங்களில் ..

பதில்கள் மறுக்கப்பட்ட 

கேள்விகள் மட்டும் ,

இருளில் ரீங்கரிக்கும் விட்டில்களுடன் 

ஓயாமல் இரைந்து கொண்டிருந்தன !

பட்டாம்பூச்சியின் சிறகை விரித்து 

அவள் ..

அன்றும் அப்படித்தான் ஆடையணிந்தாள் ;

கண்களற்ற ஓவியத்திற்க்கு 

வண்ணம் தீட்டினாள் ;

பாசமுடன் அப்பாவுக்கு 

தன் கடைசி முத்தமிட்டாள் ! 

பெருவனத்தில் 

தனித்த நெடுமரத்தின் மௌனத்தை 

கடக்கும் நொடிகளில் ,

தொடுவானில் கரைகிறது 

அர்த்தநாரிப் பறவையொன்றின் 

துயரப் பாடல் ! 

கொடுங்கனாவொன்று 

களையும் வேளையில் 

அந்தப் பட்டாம்பூச்சிகளின் 

சிறகு முறியும்போது ..

உயிருள்ள பொம்மைகள் 

எதுவுமே தலையாட்டுவதில்லை ! 

                        -  நா. அருண் வாசகன்

வலசை வரிகள் 2:

வெண்கழுத்து 

உலோகப் பறவையிலமர்ந்து 

பெப்பெர்மெண்ட் நறுமணம் 

நுகர்ந்து 

எத்தியோப்பிய 

காபியை பருகும்போது 

உணரமுடிகிறது 

அதிகார அடிமைத்தன நூலிழை !

வலசை வரிகள் 1 :

அமெரிக்க விமானத்தில் 

ஐரோப்பிய பயணங்களைப் படித்து 

ஆப்பிரிக்க முதுமகளுடன் 

பறக்கும் நான் 

ஆசியாவின் 

சமத்துவத் தூதுவன் தானே ? (ஸ்மைலியுடன்)

லாந்தர் வெளிச்சம் 

மழைப் பேச்சு

அந்தி மணம்

எதிர்பாரா தோழியின் குறுஞ்செய்தி 

ஒரு குவளைத் தேநீர் இளஞ்சூடு

பழைய டைரிக்குறிப்பு ..

மற்றும் உன் ரகசியக் கையொப்பம்...!

யுகாந்திரங்கள் கடப்பதாக
விண்மீன்
தூது அனுப்பினேன்.
நீ
பிரிவுக்கனா
களைந்து
கண் சிமிட்டியருப்பாய்தானே ?

மேய்ப்பவனின் வறுமைக்கும்

கசாப்புக் கடைக்காரரின்

பேரத்திற்க்குமிடையே

தன்னிலை மறந்து

விளையாடிக்கொண்டிருந்தது

கயிறுகளற்ற

வெள்ளாட்டுக்குட்டி 

இறுகச் சூழ்ந்திருக்கும்
இந்த இருள் நொடியின்
பிடியிலிருந்து விலக
பிரபஞ்சமெங்கும் சிதறிய வரிகளை
தேடிக்கொண்டிருக்கின்றேன்

அது ..
காய்ந்து சருகிய
பனையோலை இடுக்கில்
இரு வெளவால்களின்
மௌன மொழியிடையோ

இரவினை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும்
விட்டில் பூச்சியின் ரீங்காரத்திடமோ

மின் விசிறிக் காற்றில் சுழலும்
காகிதத்தின் சலசலப்பிலோ
ஒளிந்து கொள்கிறது

விரியும் வரிகளின் பேனா நுனியெங்கும்
மனதின் அழுகளின்
முடை நாற்றம் தாங்காமல்
விரல்களின் ஒவ்வொரு
ரேகையிலும் பதிகிறது
இந்நொடிகளின் அர்த்தம் தேடும்
வார்த்தைகளின் ஒளிநகல்